Voorwoord

Geboren en getogen in het inmiddels véél te drukke en (verder) volgebouwde Brabant, was het zo rond mijn
12de dat ik bij opa en oma was en mijn neef aldaar zijn spiegelreflexcamera liet zien met instelbare
knoppen en verwisselbare lenzen. Het bleek "liefde op het eerste gezicht".

Mijn eerste eigen camera (1985) was een analoge Ricoh KR-5 Super met een SMC Pentax-A 1:1.7 50mm lens.
Deze camera kocht ik voor mijn 15de verjaardag met verjaardagsgeld en wat ik gespaard had met onder meer
het jarenlang bezorgen van reclamefolders.

Begin jaren 2000 stapte ik van het "nostalgische fotorolletjestijdperk" (zoals mijn favoriete Kodak Ektar en het
"groene doosje" van Fujicolor Superia Reala) over naar het digitale tijdperk.

Met de foto's op mijn website wil ik u laten zien wat u tijdens uw wandeling zoal kunt zien. Maar helaas ligt de
natuur tegenwoordig ook vol met (plastic) afval !!! Neem daarom naast uw camera ook altijd een plastic zak mee
voor uw afval onderweg. Laten we vooral ook zuinig zijn op onze resterende natuur en geen afval achterlaten.
Na verloop van tijd zal plastic uiteenvallen in steeds kleinere deeltjes (micro- en nanoplastics) die helaas overal
in ons milieu worden teruggevonden en die we uiteindelijk zélf ook binnenkrijgen via ons drinkwater en voedsel.

Al van jongs af aan heb ik een bijzondere interesse in natuur & milieu, zoals de gevolgen van milieuverontreiniging
door onder meer (chemische) bestrijdingsmiddelen, een wereldwijd probleem. De laatste tijd komt ook steeds
meer aan het licht de wijdverbreide vervuiling door onder meer PFAS (Poly- en Perfluoralkylstoffen) en PFOS
(Perfluoroctaansulfonzuur), die de wettelijke norm soms met vele duizenden malen overschrijden en in verband
worden gebracht met de aantasting van ons zo belangrijke immuunstelsel en het veroorzaken van kanker.

Er lijken steeds meer overtuigende bewijzen te komen voor het verband tussen het gebruik van (chemische)
bestrijdingsmiddelen, zoals Glyfosaat en de ziekte van Parkinson, in Frankrijk inmiddels een erkende beroepsziekte
onder (wijn)boeren die met (chemische) bestrijdingsmiddelen werk(t)en. Ook zijn er steeds meer jonge mensen van
20 - 30 jaar die dit soort ziektes krijgen.

Ik had nog nooit een website gemaakt, wist er ook hélemaal niets van, maar heb na lang intensief zoeken en lezen
op internet en experimenteren met HTML uiteindelijk zélf een héle eenvoudige website ontworpen in HTML
(zónder AI) met uitbesteding van het maken van een antwoordformulier.

Contact:





Haaksbergerveen (Overijssel)

Het Haaksbergerveen is een eeuwenoud hoogveengebied van ca. 600 hectare, restant van een oorspronkelijk
veel groter hoogveengebied dat zich uitstrekte tot ver in Duitsland. Het is gelegen in het prachtige groene Twente
(Overijssel), ten zuidwesten van Enschede tegen de Duitse grens met zijn karakteristiek kleinschalig Twents
"boerenlandschap" en authentieke stijl boerderijen, temidden van veel natuurschoon, daar waar de alsmaar
verder oprukkende grote "blokkendozen" van distributiecentra en windmolens het prachtige landschap gelukkig
nog niet té veel hebben verpest.

Het Haaksbergerveen herbergt (nog) een grote populatie adders (Vipera Berus).

De adder is herkenbaar aan het donkere doorlopende blokpatroon op de rug en aan de oranje/rode ogen met
verticale pupil. De (onderliggende) kleur kan varieren van (licht) beige/grijs tot bruin of (bijna) zwart, waarbij
vrouwtjes vaak wat meer bruin zijn. Volwassen dieren kunnen een lengte bereiken van zo'n 45 - 80 cm.

Het is een kwetsbare soort die ook erg gevoelig is voor verstoring en daarom is het cruciaal om dit tot een absoluut
minimum te beperken, zeker ook in de paringstijd.

In het vroege voorjaar (februari - april) ontwaken ze uit hun winterslaap en moeten deze koudbloedige dieren
opwarmen aan de eerste zonnestralen (en bewegen ze nog niet zo snel). Dit is dan ook de beste tijd om ze te zien,
met name als het 's nachts koud is en overdag zonnig (niet te warm) met een niet al te harde (koude) wind.

De adders die ik in de loop der jaren heb gefotografeerd, lagen doorgaans langs het (drukke) wandelpad,
maar door hun perfecte schutkleur zijn ze vaak heel moeilijk te ontdekken.

In tegenstelling tot gladde slangen, zijn adders vaak te vinden in de nabijheid van water.

Van de drie Nederlandse inheemse slangen (adder, gladde slang en ringslang) is alleen de adder giftig. De giftigheid
van een adder moet men zeker niet onderschatten. De één zal er misschien nauwelijks last van hebben, maar een
ander zal de hei niet meer op eigen kracht kunnen verlaten en kan het leiden tot een spoedopname in het ziekenhuis.

Maar helaas lijkt het erop dat het aantal adders in het Haaksbergerveen in de loop der jaren gestaag is afgenomen.

Het Haaksbergerveen is een zeer vogelrijk gebied en ik heb er in de loop der jaren waargenomen onder meer
de boomvalk, roodborsttapuit, wulp, rietgors, grauwe klauwier, goudvink, rode wouw, bruine kiekendief, wielewaal,
blauwborst en vanaf 2022 jaarlijks kraanvogels.

Helaas heeft ook het Haaksbergerveen de afgelopen jaren steeds meer te lijden (gehad) onder verregaande verdroging,
een grote bedreiging voor dit kwetsbare gebied.

Haaksbergerveen - Zaterdag 10 april 2010 Haaksbergerveen - Zaterdag 25 mei 2013


Haaksbergerveen - Vrijdag 14 juni 2013 Haaksbergerveen - Vrijdag 7 maart 2025


Haaksbergerveen - Vrijdag 14 maart 2025

Hoge Venen (België/Duitsland)

De Hoge Venen (Hautes Fagnes/Hohes Venn) is een ca. 4500 hectare groot hoogveengebied, onderdeel
van het ca. 67.000 hectare grote Natuurpark Hoge Venen - Eifel.

Het is gelegen in de Ardennen/Eifel, in de driehoek Eupen - Malmedy - Monschau, in het oosten van
België nabij de Duitse grens.

Het centrale deel van de Hoge Venen, nabij Signal de Botrange, is het hoogste punt met 694 meter en is
tevens het hoogste punt van België.

In de Hoge Venen valt de meeste neerslag (ca. 200 dagen) van geheel België. Echt zonnige dagen zijn er
dan ook zeldzaam.

De winter duurt er 8 maanden, de lente, zomer en herfst amper 4 maanden. Er zijn zo'n 134 vorstdagen,
zo'n 43 dagen met sneeuwbedekking en ca. 150 dagen met mist per jaar. De eerste vorst is doorgaans al
voor eind september, de laatste vorst rond eind mei.

Door het barre klimaat, groeit alles er érg langzaam en komt ook maar laat op groei.

In het veen staan kruizen van wandelaars die hier in het verleden zijn omgekomen, in barre weers-
omstandigheden verdwaald na plotseling opkomende mist en uiteindelijk overleden van uitputting.

De Hoge Venen is een vogelrijk gebied en heb er de afgelopen jaren onder meer waargenomen de rode
wouw en in november 2025 recentelijk nog de klapekster.

Hoge Venen (Brackvenn) - Dinsdag 20 augustus 2024 Hoge Venen (Brackvenn) - Dinsdag 20 augustus 2024


Hoge Venen (Brackvenn) - Dinsdag 20 augustus 2024

Dalum-Wietmarscher Moor (Duitsland)

Het Dalum-Wietmarscher Moor is een ca. 1580 hectare groot hoogveengebied als restant van
het vroeger naar schatting ca. 160.000 tot misschien wel 300.000 hectare grote Bourtanger Moor,
een destijds woest en grotendeels ontoegankelijk moerasgebied dat zich uitstrekte aan weerszijden
van de Nederlands-Duitse grens, van het oosten van Groningen en Drenthe tot ver in Duitsland.

Het is gelegen in Duitsland ten zuidoosten van Schoonebeek.

Dalum-Wietmarscher Moor - Donderdag 9 mei 2024 Dalum-Wietmarscher Moor - Donderdag 9 mei 2024


Dalum-Wietmarscher Moor - Donderdag 9 mei 2024 Dalum-Wietmarscher Moor - Donderdag 9 mei 2024


Dalum-Wietmarscher Moor - Donderdag 9 mei 2024 Dalum-Wietmarscher Moor - Donderdag 9 mei 2024

Stakenberger heide - Veluwe (Gelderland)

De Stakenberger heide is samen met de Westeindse heide onderdeel van de Elspeetsche heide en is ca.
945 hectare groot. Het is gelegen in het noordelijk deel van de Veluwe tussen Nunspeet in het noorden
en Elspeet in het zuiden ter hoogte van Vierhouten.

Het is er toeristisch (gelukkig) wat rustiger dan in andere heidegebieden van de Veluwe.

Er komen naast vele vogelsoorten, zoals de nachtzwaluw onder meer voor de levendbarende hagedis,
zandhagedis, hazelworm en adder.

Stakenberger heide - Zaterdag 10 augustus 2024

Nationaal Park Dwingelderveld (Drenthe)

Nationaal Park Dwingelderveld is een uitgestrekt heidegebied van zo'n 3700 hectare met afwisselend
heide en bossen in het prachtige Drenthe, gelegen in de buurt van Dwingeloo, Ruinen en Beilen ten
noorden van Hoogeveen, zoals een groot deel van Drenthe er in vroegere tijden uitgezien moet hebben.

In Nationaal Park Dwingelderveld komt naast de gladde slang en ringslang ook nog een aanzienlijke
populatie adders voor.

Nationaal Park Dwingelderveld - Donderdag 16 augustus 2007

Kanaalpark - Rosmalen (Noord-Brabant)

Het (nieuwe) landschapspark, het Kanaalpark, ligt tussen de Empel en Rosmalen in Noord-Brabant.

Het heeft plaatselijk een moerassig karakter en ligt langs het tussen 2011 en 2014 (nieuw) gegraven
Maximakanaal.

Ondanks dat het maar een vrij klein natuurgebied is, broeden er jaarlijks enkele blauwborsten.

Kanaalpark - Dinsdag 14 april 2026

Bossche Broek - 's-Hertogenbosch (Noord-Brabant)

Het Bossche Broek was in de middeleeuwen nog een onbegaanbaar moeras en vormde als zodanig een soort van
natuurlijke verdedigingslinie voor "vijandige troepen".

Het is gelegen aan de zuidkant van 's-Hertogenbosch, (deels) begrensd door rivier de Dommel met aan de horizon
al eeuwenlang zichtbaar de Sint-Jan's kathedraal als monumentaal herkenningspunt.

Gelukkig is het Bossche Broek gespaard gebleven van (verdere) bebouwing en is thans een prachtige groene oase
van ruim 200 hectare met een rijke flora en fauna.

Bossche Broek - Maandag 28 mei 2018 Bossche Broek - Maandag 28 mei 2018


Bossche Broek - Dinsdag 6 januari 2026